Koder/dekoder URL

Dlaczego adres URL nie może zawierać po prostu wszystkiego

Adres URL ma swoją gramatykę. Znak zapytania rozpoczyna zapytanie, ampersand rozdziela parametry, znak równości łączy nazwę z wartością, znak hash przeskakuje do fragmentu — te znaki to struktura, nie treść. Wklej wartość, która zawiera je w surowej postaci, a adres URL po cichu zmieni znaczenie: szukaj fish & chips bez kodowania, a wszystko po ampersandzie zostanie odczytane jako zupełnie nowy parametr, więc biedny serwer szuka samego fish. Kodowanie procentowe to właśnie ta furtka ratunkowa — każdy niewygodny bajt jest zapisywany jako znak procenta plus dwie cyfry szesnastkowe, przy czym %20 dla spacji to ten najsłynniejszy. Litery z akcentami i emoji zamieniają się w po kilka takich bajtów każdy, dlatego tekst nieanglojęzyczny zamienia się w zaskakująco długie ciągi znaków procenta. To normalne, nie uszkodzenie.

Dekodowanie: odczytywanie, co naprawdę mówi link

Tryb dekodowania przydaje się przy linkach zrobionych przez kogoś innego. Linki z newsletterów i reklam rutynowo owijają prawdziwy cel wewnątrz parametru url= jakiegoś śledzącego linku — zdekoduj całość, a prawdziwy cel wyskoczy jako zwykły tekst, co warto zrobić, zanim zaufasz nieznanemu linkowi. To też szybki sposób, żeby odczytać, co naprawdę wysłał formularz albo o co naprawdę pytało wywołanie API. Jeden wzorzec warto rozpoznawać: jeśli zdekodowany tekst wciąż zawiera sekwencje takie jak %2520, wartość została zakodowana dwukrotnie — zdekoduj jeszcze raz, a się rozwiąże. Podwójne kodowanie jest równie klasycznym błędem w drugą stronę, więc budując linki, koduj każdą wartość dokładnie raz, w ostatniej chwili przed złożeniem adresu URL.

Ręczne budowanie linków

Podstawowym zastosowaniem trybu kodowania jest budowanie linków poza językiem programowania — szablony korespondencji seryjnej, formuły w arkuszach, makra wsparcia technicznego, szybkie testy API. Niezawodny przepis: zakoduj każdą wartość osobno, a potem sam połącz elementy dosłownymi znakami ? & =. To też dlatego tryb wartości koduje nawet ukośniki — wewnątrz wartości ukośnik to po prostu znak. To narzędzie jest darmowe i bez limitów, jak cały nasz zestaw narzędzi dla programistów. I wskazówka co do tego, co znajdziesz wewnątrz zdekodowanych linków: ściana liter i cyfr kończąca się na = to zwykle Base64 — wklej ją do naszego dekodera Base64 — a długa wartość z dwiema kropkami pośrodku to najprawdopodobniej token dla dekodera JWT.

Dwa rodzaje kodowania — wybierz właściwy

Kodowanie wartości zamienia wszystko, co ma w adresie URL specjalne znaczenie (w tym / ? & =) — użyj go dla pojedynczego fragmentu tekstu trafiającego do ciągu zapytania, np. frazy wyszukiwania. Kodowanie całego adresu URL zamienia tylko znaki, które w ogóle nie mogą wystąpić w adresie URL (np. spacje), i pozostawia strukturę samego adresu nietkniętą. Użycie niewłaściwego trybu to klasyczna przyczyna zepsutych linków.