Przeglądarka G-code

Odczytywanie programu G-code tak, jak robi to maszyna

Program CNC to lista jednowierszowych instrukcji, a gdy poznasz rodziny liter, przestaje wyglądać jak szum. Słowa G opisują ruch: G0 to szybki przejazd z narzędziem uniesionym nad materiałem, G1 to prosty ruch skrawający z prędkością posuwu, G2 i G3 to łuki zgodnie i przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, a G90/G91 decydują, czy współrzędne to pozycje bezwzględne, czy kroki od ostatniej pozycji. Słowa M przełączają mechanizmy: M3 uruchamia wrzeciono, M5 je zatrzymuje, M6 wywołuje zmianę narzędzia, M8 włącza chłodziwo, a M30 kończy program. Litery pomiędzy nimi niosą liczby — X, Y i Z to pozycje, F to prędkość posuwu, S prędkość obrotowa wrzeciona, T numer narzędzia, a N to po prostu etykieta wiersza. Właśnie to rozdziela kolorowe podświetlanie, dzięki czemu Twoje oko może śledzić linie ruchu i wyłapywać polecenia maszynowe w pliku liczącym tysiące wierszy. Wszystko w nawiasach okrągłych albo po średniku to komentarz, który sterownik ignoruje — często najbardziej przydatna część dla człowieka, bo właśnie tam programista zostawił notatki.

Jeden język, wiele dialektów

Każdy sterownik mówi w G-code, ale nie do końca tym samym G-code. Styl Fanuc to wspólny przodek, od którego wywodzi się większość maszyn przemysłowych i postprocesorów CAM; GRBL obsługuje hobbystyczny świat frezarek i laserów za pomocą okrojonego podzbioru; LinuxCNC ma własne rozszerzenia; drukarki 3D mówią w Marlinie, gdzie znajome litery robią rzeczy typowe dla drukarek, jak podgrzewanie; a maszyny Heidenhain często używają formatu konwersacyjnego, który ledwie przypomina którykolwiek z pozostałych. Szkielet — słowa G, słowa M, litery osi — jest wspólny, ale gotowe cykle, procedury zmiany narzędzia oraz bloki startowe i końcowe różnią się na tyle, że program napisany dla jednego sterownika rzadko uruchomi się bez zmian na innym. Przeglądarka, która po prostu, uczciwie, pokazuje Ci tekst, jest tu bardziej przydatna niż taka, która udaje, że go symuluje: możesz odczytać dowolny dialekt, porównać dwa pliki obok siebie i zobaczyć dokładnie, co wyprodukował postprocesor.

Dlaczego sztuczka ze zmianą rozszerzenia na .txt wciąż daje się we znaki

Klasycznym obejściem problemu z nieotwierającym się plikiem .tap lub .nc jest zmiana jego rozszerzenia na .txt — i powoduje to więcej małych katastrof, niż rozwiązuje. Windows domyślnie ukrywa rozszerzenia plików, więc taka zmiana po cichu tworzy myprogram.tap.txt, a teraz ani oprogramowanie maszyny, ani Ty nie możecie znaleźć właściwego pliku. Oprogramowanie DNC i do transferu często szuka dokładnej nazwy pliku, co ta zmiana właśnie zepsuła. A gdy plik jest już otwarty w edytorze tekstu, jedno przypadkowe naciśnięcie klawisza, po którym odruchowo zapiszesz plik, wprowadza literówkę do programu, który maszyna później wykona. Ta przeglądarka omija to wszystko: plik jest otwierany taki, jaki jest, nic nie jest zmieniane w nazwie, a przycisk Zapisz jako .txt zapisuje osobną kopię, podczas gdy Twój oryginał pozostaje nietknięty.

Spojrzenie tylko do odczytu przed startem cyklu to tania polisa ubezpieczeniowa

Odczytanie programu przed jego uruchomieniem wyłapuje błędy, które kosztują narzędzia i przedmioty obrabiane. Przejrzyj pierwsze wiersze pod kątem historii ustawień: czy jednostki są takie, jakich się spodziewasz (G21 dla milimetrów, G20 dla cali), czy jest G90, żeby współrzędne znaczyły to, co myślisz, i który offset stanowiska (G54 i podobne) zakłada program? Sprawdź, czy numery T zgadzają się z tym, co faktycznie jest zamontowane, i rzuć okiem na wartości S — prędkość obrotowa wrzeciona sensowna dla aluminium może być drastycznie błędna dla stali nierdzewnej. Ponieważ ta przeglądarka nigdy nie modyfikuje pliku, możesz to wszystko zrobić z zerowym ryzykiem zmiany choćby jednego znaku. A jeśli prędkość obrotowa wrzeciona wygląda podejrzanie, zweryfikuj ją względem obliczeń: nasz darmowy kalkulator wiercenia (/drilling-rpm-calculator) i kalkulator frezowania (/milling-rpm-calculator) wyliczają sensowne wartości obrotów i posuwu na podstawie średnicy narzędzia i materiału w kilka sekund.

Dlaczego plik .tap to zwykły tekst

Plik .tap, .nc lub .cnc to zwykły tekst — nie trzeba go konwertować, po prostu ma rozszerzenie, którego Twój komputer nie chce otworzyć. To narzędzie otwiera go bezpośrednio i dodaje kolory, dzięki którym kody G, kody M oraz osie X/Y/Z rzucają się w oczy od razu. Nic nie jest przesyłane; plik jest odczytywany w Twojej przeglądarce.