DXF, DWG czy SVG: jakiego pliku oczekuje wycinarka laserowa, maszyna CNC lub drukarnia
Ten sam rysunek może być idealny na ekranie i bezużyteczny na maszynie. Od ludzi, którzy codziennie pracują z CNC: jaki format wysłać i jak go przygotować, żeby cięcie udało się za pierwszym razem.
Trzy formaty, trzy rodowody
- DWG to natywny format programu AutoCAD: bogaty, wersjonowany, w nim pracują biura projektowe. Jest formatem zamkniętym, a sterowniki maszyn rzadko czytają go bezpośrednio.
- DXF (Drawing Exchange Format) został stworzony przez tę samą firmę do przenoszenia rysunków między programami. To wspólny język maszyn tnących: importuje go niemal każdy laser, plazma, waterjet i pakiet CAM dla CNC.
- SVG to format wektorowy internetu, zapisywany przez programy graficzne, takie jak Illustrator i Inkscape. Jest idealny do logo i grafik, akceptuje go też wiele hobbystycznych laserów i ploterów tnących — ale nic nie wie o milimetrach, dopóki mu tego nie powiesz.
Czego maszyna naprawdę potrzebuje
Maszyna tnąca podąża za liniami. Nie obchodzą jej kolory, wypełnienia, cienie ani to, jak dobrze wygląda rysunek; obchodzą ją cztery rzeczy:
- Właściwa skala i jednostki. Część o szerokości 100 mm na rysunku musi dotrzeć do maszyny jako 100 mm — nie 100 cali ani 100 pikseli. DXF może nieść informację o jednostce, ale wiele programów ją ignoruje, więc rysuj w skali 1:1 i podaj jednostkę, wysyłając plik.
- Zamknięte kontury. Obrys, który o włos mija swój punkt początkowy, nie jest dla maszyny kształtem: może go pominąć albo wyciąć w złej kolejności. Linie, które mają się stykać, muszą naprawdę się stykać.
- Bez duplikatów. Dwie linie leżące jedna na drugiej wyglądają na ekranie jak jedna, ale maszyna tnie dwa razy: wolniej, z szerszym rzazem, a czasem z przypalonymi krawędziami.
- Rozsądna geometria. Linie, łuki i okręgi tną się najczyściej. Krzywe wyeksportowane jako tysiące drobnych odcinków sprawiają, że sterownik się zacina, bo nie może zajrzeć wystarczająco daleko naprzód.
Nasz Optymalizator węzłów DXF zajmuje się tym ostatnim punktem: redukuje polilinie do znacznie mniejszej liczby punktów, zachowując kształt w granicach wybranej przez Ciebie tolerancji. Aby sprawdzić skalę i kontury, zanim cokolwiek wyślesz, otwórz rysunek w podglądzie narzędzia DXF na obraz.
Warstwy i kolory niosą znaczenie
W pliku do cięcia warstwy i kolory są instrukcjami, nie ozdobą. Częsta konwencja to jedna warstwa dla konturu zewnętrznego, jedna dla otworów wewnętrznych, jedna dla grawerowania lub znakowania i jedna dla linii gięcia. Zapytaj dostawcę, jakiej konwencji używa jego maszyna; wielu rezerwuje jeden kolor na cięcie, a inny na grawerowanie.
Zamień tekst na krzywe albo użyj jednoliniowej czcionki do grawerowania. W przeciwnym razie maszyna albo zignoruje tekst, albo wytnie każdą literę jako otwór.
Rzaz, małe otwory i drobne detale
Każdy proces cięcia usuwa pasek materiału — rzaz — od ułamka milimetra przy laserze światłowodowym do milimetra lub więcej przy plazmie. Nie kompensuj go w rysunku: rysuj wymiary gotowej części, a odsunięcie ścieżki zostaw oprogramowaniu CAM operatora. Jeśli zmniejszysz otwory na własną rękę, a maszyna skompensuje je raz jeszcze, błąd będzie podwójny.
Drobne detale mają swoje granice. Z grubsza: otwory mniejsze niż grubość materiału trudno wyciąć czysto, zwłaszcza plazmą, a bardzo cienkie mostki między otworami mogą się przepalić lub wypaczyć. Zanim ostatecznie zatwierdzisz rysunek, zapytaj dostawcę o minimalną średnicę otworu i minimalną szerokość mostka dla Twojego materiału i grubości.
Z SVG, PDF lub obrazu do DXF
Logo i rysunki często przychodzą od grafika jako SVG, EPS, AI lub PDF. Te pliki zawierają już wektory, więc konwertują się do DXF bezpośrednio: użyj SVG na DXF, EPS na DXF, AI na DXF lub PDF na DXF. Zawsze sprawdź potem rozmiar: grafikę narysowaną w pikselach trzeba przeskalować do rzeczywistych milimetrów.
Zdjęcie lub zeskanowany szkic nie zawiera żadnych wektorów. Obraz na DXF zamienia jego kontury w linie, co działa dobrze dla czystych, kontrastowych grafik, a słabo dla fotografii. Zwektoryzowany rysunek składa się z wielu drobnych odcinków, więc przed wysłaniem na maszynę przepuść go przez optymalizator węzłów.
Gdy klient przysyła DWG
Jeśli biuro projektowe przysyła DWG, a Twoja maszyna chce DXF, przekonwertuj go narzędziem DWG na DXF. W drugą stronę DXF na DWG tworzy plik, który otworzy użytkownik programu AutoCAD. Jeśli Twoje oprogramowanie CAM jest stare, poproś o starszą wersję DXF — lub zapisz w niej plik: nowsze nie zawsze są obsługiwane.
Odlewy, skurcz i drukarnie
Modele i formy do odlewów oraz części z niektórych tworzyw sztucznych trzeba rysować większe niż gotowa część, ponieważ materiał kurczy się podczas stygnięcia. Z tego powodu narzędzie Skalowanie na skurcz powiększa DXF lub STL o dokładny procent.
Drukarnie i producenci szyldów zwykle wolą PDF lub EPS z prawdziwymi wektorami i tekstem zamienionym na krzywe; plotery i wycinarki do folii często chcą DXF lub SVG. W razie wątpliwości poproś o preferowany format i plik przykładowy — pięć minut pytań pozwala uniknąć zmarnowanego arkusza.
Lista kontrolna przed wysłaniem
- Narysowane w skali 1:1, z podaną jednostką.
- Każdy kontur zamknięty, bez zdublowanych linii.
- Tekst zamieniony na krzywe lub na czcionkę jednoliniową.
- Warstwy i kolory tak, jak oczekuje dostawca.
- Sprawdzone raz w podglądzie.
- Nazwa pliku z numerem części, materiałem i grubością.