ZIP ⇄ TAR.GZ dönüştürücü

Farklı düşünen iki arşiv formatı

ZIP ve TAR.GZ, aynı sorunu birbirine zıt felsefelerle çözer. Bir ZIP her dosyayı kendi başına sıkıştırır ve sonunda bir dizin tutar, bu yüzden tek bir dosya, geri kalanına dokunmadan çıkarılabilir — kullanışlıdır ve ZIP'in Windows'ta günlük format hâline gelmesinin nedeni budur. Bir tarball ise tam tersi yoldan gider: tar önce her dosyayı tek bir uzun akışa yapıştırır, ardından gzip o akışı bir bütün olarak sıkıştırır. Bir arşiv çok sayıda küçük, benzer dosya içerdiğinde her şeyi birlikte sıkıştırmak genellikle sonucu küçültür, çünkü dosyalar arasında paylaşılan desenler dosya başına değil bir kez sıkıştırılır — ama akışı baştan okumadan hiçbir şey çıkarılamaz. Hiçbiri diğerinden daha iyi değildir; farklı sistemlerde büyüdüler ve bu dönüştürücü, dosyalarınızı iki dünya arasında taşır.

Yolculuktan ne sağ çıkar — ve ne çıkmaz

Klasör yapınız ve her dosyanın içeriği bayt bayt geçer — dönüştürme, dosyaların içindekini yeniden kodlamaz, yalnızca açıp yeniden paketler. Sağ çıkmayan şey ise etraflarındaki meta verilerdir. Yeniden paketlenen girdiler, standart izinlerle ve orijinal değiştirme tarihleri olmadan gelir; bu, pratik bir durumda önem taşır: bir tarball'a dönüştürülen bir shell betiği, çalıştırılabilir bitini kaybeder, bu yüzden Linux'ta çıkarmadan sonra çalışmadan önce hızlı bir chmod +x gerekir. Çok uzun yollar da anılmayı hak eder — klasik tar başlığı yaklaşık yüz karakterlik bir yol saklar, bu yüzden derinlemesine iç içe geçmiş klasör adlarını makul sınırlarda tutun. Bir sistem yedeklemesinde olduğu gibi kesin izinler ve tarihler gerçekten önemliyse, tarball'ı makinenin kendisinde tar komutuyla oluşturun; bir format dönüştürme, o tek iş için yanlış araçtır ve bunu bir geri yüklemeden sonra kendiniz keşfetmenizden daha iyi, önceden söylemektir.

Gerçekte ne zaman zahmete değer

Trafik her iki yönde de akar. Tarball'a doğru: bir Linux sunucusu, bir CI hattı veya komut satırındaki bir meslektaş bir .tar.gz bekler ve elinizde doğrudan Windows'tan gelen bir ZIP vardır. ZIP'e doğru: açık kaynaklı bir sürüm veya bir sunucu yedeği .tar.gz olarak gelir ve birinin onu Windows'ta sadece çift tıklayarak açması gerekir. Her iki durumda da alternatif, bir arşiv aracı kurmak veya bir komut satırı bulmaktır — bu sayfa, arşivin makinenizden hiç ayrılmadan otuz saniyelik bir yolun bunu yapması için var. Bu son kısım, tarayıcıda yapmanın sessiz avantajıdır: bir kaynak kod dökümü, bir müşterinin dosyaları veya bir sözleşme klasörü hiç kimsenin sunucusuna dokunmaz, çünkü ortada bir sunucu bile yoktur — dönüştürme, internet bağlantınız çekiliyken bile çalışırdı.

Büyük bir arşivden önce bilinmeye değer sınırlar

Buradaki her şey tarayıcınızın belleğinde gerçekleşir, bu yüzden pratik tavan cihazınıza bağlıdır — birkaç yüz megabaytlık arşivler genellikle bir masaüstünde sorunsuzdur, bir tablet ise daha erken tükenir. Şifreyle korunan arşivler her iki yönde de desteklenmez; önce korumayı kaldırın. Ve dönüştürme gerçekten yeniden sıkıştırdığı için, çıktı boyutu her iki yönde de biraz değişir — bu veri kaybı değil, normaldir. Hatırlanmaya değer bir yol: RAR arşivleri hiçbir yerde doğrudan tarball'a oluşturulamaz veya dönüştürülemez, ama RAR'dan ZIP'e aracı önce bir RAR'ı ZIP biçimine getirir ve buradan sonra bu sayfa onu yolun geri kalanında taşır.

Nasıl çalışır

Dönüştürmenin tamamı, tarayıcınızın yerleşik sıkıştırma motoru kullanılarak tarayıcınızda çalışır: arşiv açılır, diğer biçimde yeniden paketlenir ve doğrudan size geri verilir. Hiçbir şey bir sunucuya gönderilmez, bu yüzden büyük veya özel arşivler bile cihazınızdan asla ayrılmaz.