SVG naar DXF

Van ontwerpsoftware naar de werkplaats

Dit is de brug tussen twee werelden die anders denken. Ontwerpprogramma's — Inkscape, Illustrator, Figma, Affinity — denken in vormgeving: vullingen, verlopen, lagen, effecten. CAD- en CAM-software denkt in geometrie: contouren met coördinaten die een machine kan volgen. Moet een logo, een ornament of een bordontwerp een lasersnede, een plasmaonderdeel of een freeswerk worden, dan moet de vormgeving worden teruggebracht tot zijn geometrie — en dat is precies wat deze converter doet. Hij neemt de vormen mee en laat de styling achter, wat als verlies klinkt tot je bedenkt dat een snijtafel toch geen verloop kan snijden.

Wat overeenkomt met wat

De afbeelding is voor het meeste materiaal eenvoudig: een SVG-lijn wordt een DXF LINE, een cirkel wordt een CIRCLE, rechthoeken en veelhoeken worden gesloten polylijnen, en padcurves worden platgeslagen tot korte rechte segmenten — een omtrek die prima snijdt, al is het geen wiskundig vloeiende boog als je CAM-software daaraan de voorkeur geeft. Eén stille uitzondering is het waard om te kennen vóór je exporteert: een echt ellips-element — met ongelijke stralen — komt niet in de DXF terecht. De oplossing is hetzelfde trucje dat ontwerpers al kennen: zet ellipsen eerst in je editor om naar paden, en ze komen erdoor als gesegmenteerde omtrekken zoals elke andere curve. Perfecte cirkels blijven ongemoeid en blijven echte cirkels.

Landen vormen op de verkeerde plek, dan is het een transform

Het klassieke symptoom: de DXF opent prima, maar één onderdeel van het ontwerp staat op de verkeerde positie, grootte of hoek vergeleken met je origineel. Dat is bijna altijd een groep die zijn eigen rotatie-, schaal- of verplaatsingstransform meedraagt, waar deze converter doorheen leest maar die niet toepast. De remedie gebeurt in je editor vóór het exporteren: hef alle groepering op tot er geen groepen meer overblijven, of gebruik de optie van je editor om transforms toe te passen of plat te slaan, en sla dan op als een gewone SVG in plaats van een gecomprimeerde of programmaspecifieke variant. Dertig seconden platslaan bij de bron is meer waard dan om het even hoeveel herpositioneren achteraf.

Pixels erin, echte millimeters later

Een SVG meet meestal in pixels — de meeste editors gaan uit van 96 per inch — en een DXF is eenheidloos tot het ontvangende programma anders beslist. Behandel de geïmporteerde grootte dus als voorlopig: meet één kenmerk waarvan je de werkelijke maat kent, schaal de hele tekening daarop in je CAD-software, en begin pas daarna met het uitzetten van werk. Twee van onze gratis tools sluiten van nature aan op wat hierna komt: heeft het platslaan van de curves je een zwaar bestand vol piepkleine segmenten opgeleverd, dan dunt de DXF node optimizer (/nl/dxf-optimizer) ze uit zonder de vorm zichtbaar te veranderen — en snijd je veel kopieën van het onderdeel uit één plaat, dan legt de DXF nesting-tool (/nl/dxf-nesting) ze voor je in.

Wat dit kan lezen — een eerlijk antwoord

Dit leest de eigen vormelementen van SVG rechtstreeks — geen externe bibliotheek. Het begrijpt lijnen, cirkels, rechthoeken, polylijnen, veelhoeken en paden (inclusief curves, die worden omgezet in korte rechte segmenten — een omtrek, geen perfect vloeiende curve). Vormen binnen een groep met een eigen transformatie (roteren/schalen/verplaatsen) worden niet herpositioneerd — maak transformaties in je vectorprogramma eerst plat voor een schoon resultaat (de meeste tools noemen dit 'flatten' of 'apply transform').